geschiedenis
Méridon in vogelvlucht
afbeelding: Château de Méridon (1950) ingekleurde prent van Anco Wigboldus (1900-1983)
De geschiedenis van Château de Méridon is wonderlijk en veelbewogen. Het kasteel werd in 1883 gebouwd door een Portugese bankier en later bestemd als jachtslot van de Markies van Breteuil. Vanaf 1945 werd het gebouw gebruikt door de Mission Néerlandaise de Rapatriement teneinde Nederlanders naar het bevrijde vaderland te repatriëren.
Korte tijd later werd Méridon een Nederlands emigratiecentrum voor boeren die zich in Frankrijk wilden vestigen. Op Méridon werden ze voorbereid op de integratie in de Franse samenleving. Toen bleek dat de kansen voor landbouwers om zich, na de Tweede Wereldoorlog, in Frankrijk te vestigen, niet groot waren, begon men te denken aan het organiseren van studiereizen en werd Méridon een volkshogeschool.
Het idee een Nederlandse volkshogeschool in Frankrijk te stichten was al vóór de Tweede Wereldoorlog ontstaan, toen de, van oorsprong Scandinavische, volkshogeschoolgedachte zich wijd verbreid had in Nederland. Doelstelling van een volkshogeschool in Frankrijk: de kennismaking met een andere cultuur en samenleving, het verruimen van de blik en het slechten van vooroordelen.
Vele groepen bezochten vanaf 1950 de volkshogeschool Méridon. Het "andere" Frankrijk werd in alle mogelijke thema's aan de orde gesteld en ontmoetingen met Fransen kwamen tot stand. De studiereizen liepen zo goed dat de Vereniging tot Stichting van Volkshogescholen een obligatielening uitschreef van NLG 100.000,- teneinde het kasteel met het park en de bijgebouwen aan te kopen. Op 14 januari 1958 was de aankoop een feit.
Tot op heden is het landgoed Méridon in bezit van wat nu de Vereniging Nederlands-Frans Cultureel Centrum Méridon (voorheen: Vereniging Volkshogeschool Méridon) heet.
Het toenmalige ministerie CRM besloot na lange onderhandelingen Méridon op te nemen in het subsidieverband. Dit leidde tot grotere financiële zekerheid en uitbreiding van programma’s. Plattelandsvrouwen, Volksuniversiteiten, middelbare scholen en beroepsopleidingen kwamen in groepsverband met grote regelmaat naar Méridon voor een kennismaking met het andere Frankrijk. In 1981 besloot CRM helaas, in het kader van bezuinigingen, de subsidie weer in te trekken. Dientengevolge moesten eind 1981 veertien stafleden collectief worden ontslagen. Deze klap belette de Vereniging echter niet de activiteiten op Méridon voort te zetten. Wel kreeg de staf een bescheiden omvang: drie, later twee stafleden. Met hulp van vrijwilligers en bestuursleden is toen met vereende krachten jarenlang heel hard gewerkt om een stevige bestaansbasis te herkrijgen.. In die periode richtte Méridon zich ook op Amerikaanse groepen.
Begin jaren negentig was het kasteel schuldenvrij en kon aan de stafleden eindelijk een fatsoenlijk salaris geboden worden. Die adempauze bleek van korte duur. In 1992 moest Méridon, na het droogvallen van de diepe put waaruit drinkwater voor eigen gebruik opgepompt werd, een kostbare aansluiting op het openbare waterleidingnet realiseren.
Een nieuwe tegenslag kwam in 1997 door het vertrek van de toenmalige directeur/cursusleider. Daardoor verloor Méridon belangrijke Amerikaanse klanten. In datzelfde jaar werden de veiligheidsvoorschriften voor openbare gebouwen in Frankrijk, naar aanleiding van een aantal calamiteiten elders in Frankrijk, sterk aangescherpt wat leidde tot kostbare aanpassingen op het gebied van brandveiligheid in het kasteel en het bijgebouw Petit Méridon.
Dankzij voldoende reserves konden toch tal van activiteiten met enthousiaste deelnemers en een enthousiaste staf en vrijwilligers blijven plaatsvinden.
In het recente verleden is bij het bestuur van de Vereniging het besef gegroeid dat een verdere verbreding van (bij voorkeur) culturele activiteitenprogramma’s op Méridon, gekoppeld aan de verbetering van de accommodatie een meer dan normale inspanning rechtvaardigt teneinde ook in de toekomst Méridon te behouden. Daartoe is de eerste fase van verbetering ingezet door een ingrijpende verbouwing van Petit Méridon. Vanaf mei 2008 zijn er daar elf twee- en éénpersoons kamers beschikbaar met modern comfort en een zaal met voorzieningen.
In de laatste jaren is er vanuit de staf en de vereniging hard gewerkt om de omzet van Méridon te laten groeien. Dit was noodzakelijk om te komen tot een gezonde bedrijfsvoering. Ondanks dat het lukte de omzet aanzienlijk te laten stijgen, bleek de continuïteit van Méridon in gevaar te komen. Stijgende kosten en een verbod om met vrijwilligers te werken maakten het onmogelijk Méridon open te houden.
Vanaf 1 januari 2011 werkt Méridon volgens een nieuwe formule. Er is een scheiding aangebracht tussen het eigendom, de culturele activiteiten en de exploitatie van het kasteel. De vereniging Méridon blijft eigenaar van het kasteel en landgoed en is daar verantwoordelijk voor. De vereniging blijft culturele activiteiten organiseren zowel in Méridon als in Nederland.
Het landgoed Méridon wordt verhuurd aan een ondernemer die op eigen risico Château de Méridon exploiteerd. Door deze reorganisatie denkt Méridon, nog meer dan ini het verleden, een centrum te kunnen zijn met een breed scala aan culturele en maatschappelijke activiteiten. De doelstelling van Château de Méridon als Nederlands-Frans Cultureel Centrum blijft onveranderd: in een gastvrije omgeving de blik van haar gasten verruimen door actieve kennismaking te stimuleren met zoveel mogelijk aspecten van de Franse Cultuur.